Zygmunt Gajewicz
Biografia
Zygmunt Gajewicz był polskim duchownym związanym z diecezją łódzką i pedagogiem. Urodził się 24 października 1880 w Modlinie jako syn Józefa i Natalii z Woyciechowskich. W 1899 ukończył II Gimnazjum w Warszawie, a w latach 1900–1905 studiował w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w Zgierzu, następnie administrował parafię w Otwocku (1911) i był proboszczem w Kiczkach (1913). W czasie I wojny światowej prowadził pracę pedagogiczną w Zgierzu. Od 1922 był profesorem, a potem także wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. Otrzymał godność kanonika honorowego kapituły łódzkiej oraz pełnił funkcję cenzora ksiąg kościelnych.
W 1933 został proboszczem kolegiaty w Łasku i dziekanem dekanatu łaskiego. Zasiadał również w Radzie Powiatowej Szkolnej w Łasku z ramienia łódzkiej kurii biskupiej. Podczas II wojny światowej aresztowany po raz pierwszy ok. 10 listopada 1939 r. w czasie akcji Inteligenzaktion i osadzony w obozie przejściowym w fabryce Michała Glazera na Radogoszczu w Łodzi. Zwolniony 17 stycznia 1940. Ponownie aresztowany w październiku 1941 i osadzony najpierw w Konstantynowie Łódzkim, a następnie w obozie koncentracyjnym Dachau (nr obozowy 28494), gdzie zmarł 3 stycznia 1942.