Władysław Bończa-Rutkowski

malarz-pejzażysta
18.07.1841 21.08.1905 Nowy Dwór Mazowiecki
Strona główna / Sławne osoby / Władysław Bończa-Rutkowski

Biografia

Władysław Bończa-Rutkowski (ur. 18 lipca 1841 w Nowym Dworze Mazowieckim, zm. 21 sierpnia 1905 w Staroźrebach) był polskim malarzem-pejzażystą.

Malarstwa nie traktował jako źródła utrzymania. Utrzymywał kontakty z warszawskim środowiskiem malarskim, przyjaźnił się m.in. z Janem Czesławem Moniuszką.

6 czerwca 1867 poślubił w kościele św. Aleksandra w Warszawie Marię Cichocką i został ojcem trojga dzieci: Władysława Karola (ur. 1868), Kamilli Justyny (ur. 1871), Jana Augustyna (ur. 1875).

Jego obrazy przedstawiają w realistycznej konwencji sceny z życia wsi mazowieckiej w końcu XIX wieku. Tworzył też obrazy o tematyce sakralnej, m.in. w bocznych ołtarzach kościoła parafialnego w Białej Rawskiej. W latach 1891–1902 wykonał malarstwo ścienne w dawnym pałacu Bromirskich w Staroźrebach.

Niektóre jego dzieła malarskie znajdują się w zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie (Krajobraz wiejski nocą, 1891; Orka, 1892; Scena przed dworkiem, 1904) oraz w Muzeum Narodowym w Poznaniu (Rozmawiający chłopi, 1896).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

W latach 1891–1902 wykonał malarstwo ścienne w dawnym pałacu Bromirskich w Staroźrebach.
Jego prace trafiły do muzeów: Muzeum Narodowe w Warszawie i Muzeum Narodowe w Poznaniu (Krajobraz wiejski nocą, 1891; Orka, 1892; Scena przed dworkiem, 1904; Rozmawiający chłopi, 1896).
Tworzył realistyczne sceny życia mazowieckiej w końcu XIX wieku oraz obrazy sakralne.

Ciekawostki

Nie traktował malarstwa jako źródła utrzymania.
Był związany z warszawskim środowiskiem malarskim i przyjaźnił się z Janem Czesławem Moniuszką.
W 1867 poślubił Marię Cichocką w Warszawie i miał troje dzieci.

Udostępnij