Izabela Dylewska-Światowiak
Biografia
Izabela Dylewska-Światowiak (ur. 16 marca 1968 w Nowym Dworze Mazowieckim) – polska zawodniczka kajakarstwa, dwukrotnie brązowa medalistka igrzysk olimpijskich, medalistka mistrzostw świata i Europy, trenerka.
W trakcie kariery reprezentowała kluby: Świt Nowy Dwór Mazowiecki (1980–1989), Posnania Poznań (1990–1998). Jej trenerem był Olgierd Światowiak, z którym pozostawała w związku małżeńskim. Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu (1994).
Kariera olimpijska obejmowała trzy starty: Seul 1988, Barcelona 1992 i Atlanta 1996. W Seulu zdobyła brązowy medal w K-1 500 m; w Barcelonie wywalczyła brązowy medal w K-1 500 m oraz zajęła 6. miejsce w K-2 500 m (partnerką była Elżbieta Urbańczyk); w Atlancie wystartowała w K-2 500 m, zajmując 7. miejsce (również z Elżbietą Urbańczyk).
Na mistrzostwach świata jej pierwszym medalem był srebrny w Duisburgu 1987 (K-1 500 m). W 1989 w Plowdiwie wywalczyła dwa srebrne medale (K-1 500 m i 5000 m). Po zawodach w Sewilli w 1990 została zdyskwalifikowana na dwa lata za doping i nie wzięła udziału w mistrzostwach świata w Poznaniu. Później zdobyła kolejne medale: srebrne w Duisburgu 1995 (K-2 500 m) oraz Dartmouth 1997 (K-2 200 m) i brązowy w Dartmouth 1997 (K-2 1000 m).
Na arenie europejskiej Dwukrotnie zwyciężyła na mistrzostwach Europy w Plowdiwie w 1997 w konkurencjach K-2 200 m i K-2 1000 m, a także zdobyła medale i inne tytuły w latach wcześniejszych.
W 1987 zdobyła złoty medal na Uniwersjadzie w konkurencji K-1 500 m oraz brązowy w K-4 500 m. W trakcie kariery została czterokrotnie wyróżniona w plebiscycie Przeglądu Sportowego. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1997) oraz Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 2025 r. otrzymała tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania.